Ο Jean Monnet, σύμβουλος του Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών, πρότεινε στο Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών Robert Schuman και στο Γερμανό καγκελάριο Konrad Adenauer να συναινέσουν ώστε η αγορά άνθρακα και χάλυβα να διαχειρίζεται από ανεξάρτητη αρχή.

Η πρόταση διατυπώθηκε επίσημα στις 9 Μαίου 1950 από τη Γαλλία και έγινε ένθερμα δεκτή από τη Γερμανία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Η Συνθήκη για την ίδρυση της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1951, ανοίγοντας την πόρτα στην ενωμένη Ευρώπη. Ετσι τέθηκαν τα θεμέλια του ευρωπαικού οικοδομήματος, το κτίσιμο του οποίου συνεχίζεται για μισό αιώνα μέχρι σήμερα.


Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) γεννιέται - 25 Μαρτίου 1957

Τα επόμενα χρόνια τα έξι κράτη μέλη της ΕΚΑΧ αποφάσισαν να συνεργαστούν ακόμη στενότερα στον οικονομικό τομέα αποφασίζοντας τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς.

Ετσι στις 25 Μαρτίου 1957 η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ιταλία και το Λουξεμβούργο υπέγραψαν τη Συνθήκη της Ρώμης με την οποία ιδρύθηκε η ΕΟΚ.

Θέσπισαν όργανα και μηχανισμούς λήψης αποφάσεων που επιτρέπουν την έκφραση τόσο των εθνικών συμφερόντων όσο και μιας κοινοτικής θεώρησης.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα αποτελέσει στο εξής τον κύριο πόλο γύρω από τον οποίο οργανώθηκε η ευρωπαϊκή οικοδόμηση.

Η συνθήκη του Γιαουντέ - 20 Ιουλίου 1963

Τα ιδρυτικά κράτη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφού αποφάσισαν για το κοινό τους μέλλον στην ευρωπαική ήπειρο της ηπείρου, υπέγραψαν το 1963 μια σύμβαση με τις πρώην αποικίες τους στην Αφρική που εγγυόταν στις τελευταίες ορισμένα εμπορικά πλεονεκτήματα και οικονομική βοήθεια.

Η Σύμβαση Λομέ που ακολούθησε τη Σύμβαση Γιαουντέ εφαρμόζεται σήμερα σε 70 χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού και καθιστά την Ευρωπαϊκή Ένωση την πρώτη δημόσια πηγή βοήθειας για την ανάπτυξη.

Η συνεργασία επεκτάθηκε επίσης, υπό άλλες μορφές, στις περισσότερες χώρες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.